هیاهو در سکوت

در مسیر پر پیچ و خم زندگی

طرح زیبایی بریزم

رنگ، رنگ است از تنوع

بی مثال است آن هیاهو

غم نباشد در دل سرایی

عشق باشد در جان صفایی

نقش من در این نمایش

نقش پل در فاصله هاست

پل را وصلی است در جدایی

پل راهی است ز تنهایی

من اگر آن پل باشم...

جدایی ها ز دستم در فغانند

آن زمان مرز عشق و دوستی ام من

من نه دیوارم

که دیوار بس جدایی ها دراندازد

سردی و سنگدلی آرد در میان

اگر خواهم که پل باشم

دل را به نور او مصفا می کنم

تا صای نور او روشنی بخش عبور دیگران باشد

گذر گه را روان و روشنی باشد

اگر هر شخص پلی باشد...

.

.

.

پی نوشت:سپاس فراوان از مجتبی کاشانی که الهام بخش واژه پل بود برای من.