هیاهو در سکوت

لحظه حال...

اگر به جسم ما هوا، غذا و يا آب نرسد از بين مي رود . به همان نسبت روح ما نيز نيازهايي دارد ؛ نياز به آرامش، نياز به سرور و شادماني... از جمله راهكارهاي رسيدن به سرور و آرامش پايدار، زندگي كردن در لحظه اكنون است؛ نه در قيد و بند گذشته بودن و نه به تعلقات آينده دل بستن. تنها در لحظه حال است كه بعد الهي ما متراكم مي شود و در اثر اين تراكم روح به رقص در مي آيد . روح محتاج شنيدن موسيقي حال است و هنگامي كه نواخته مي شود به چنان سماعي در مي آيد كه هيچ نيرويي ياراي مقايله با آن را ندارد و دقيقا در چنين لحظه نابي است كه عقاب تيز پرواز ذهن به جنبش در مي آيد و اوج مي گيرد تا برِ دوست ، تا پيمانه اش را در ميان درياي بيكران خلقت الهي فرو مي برد و بهترين ها را به سمت وجود خويش سرازير مي كند و آينده اي زيبا را به تصوير مي كشد .  

ز پس صبر تو،او به سر صدر نشاند

و اگر بر تو بندد همه رهها و گذر ها

ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند